Bij Pameijer ondersteun je mensen in hun herstelproces. Je biedt op maat gemaakte behandelingen voor zowel kinderen, jongeren als volwassenen, zodat zij weer de regie over hun leven kunnen nemen en zich kunnen ontwikkelen.
Bij Pameijer bieden we behandeling en/of ondersteuning aan kinderen, jongeren en volwassenen. Voor kinderen en jongeren met een (licht) verstandelijke beperking is behandeling altijd onderdeel van de totale ondersteuning. Als gedragsdeskundige stel je samen met de ouders een behandelplan op.
Bij volwassenen heb je te maken met mensen met multiproblematiek. Je werkt in het team van Pameijer Mozaïk en biedt ambulante behandeling (regulier en forensisch), ambulante forensische begeleiding, bemoeizorg en ondersteuning op meerdere levensgebieden en housing first. Samen werk je stap voor stap aan herstel en een betekenisvol leven in de samenleving.
Bij Pameijer kun je in deze rollen aan de slag:
Tijdens mijn opleiding HBO V had ik niet gedacht dat ik in de geestelijke gezondheidszorg (GGZ) zou gaan werken. Nadat ik de HBO V had afgerond, kreeg ik de kans om de opleiding Sociaal Psychiatrische Verpleegkunde (SPV) te doen. Ondanks dat deze rol lange tijd niet erg populair was door bezuinigen, ben ik blij dat ik die stap heb gezet!
Alle 6500 cliënten hebben bij Pameijer een eigen dossier. En alles wat in die dossiers staat móét kloppen, zodat elke cliënt precies krijgt waar diegene recht op heeft. Daar zorgt Julissa Geerman voor, samen met haar collega’s bij Cliëntzaken. “Ik ben zorgvuldig en geduldig. Twee eigenschappen die me altijd goed van pas komen. Of het nou gaat om het inchecken van wereldsterren in het hotel waar ik ooit werkte of om het werken aan de cliëntendossiers bij Pameijer, ik ben altijd nauwkeurig en precies. Want iedereen verdient aandacht.”
Toen Judith van Woerden nog wooncoach was, zei ze ooit tegen een nieuwe bewoonster: “Welkom, fijn dat je er bent. Wanneer ga je weer weg?" De cliënt schrok daar enorm van. Vooral omdat ze volgens haar omgeving en dossier nooit voor zichzelf zou kunnen zorgen en niets zou kunnen bereiken in haar leven. Toen de vrouw twee jaar later al zelfstandig woonde en een baan had, zei ze dankbaar tegen Judith: "Jij zette me op het juiste spoor en liet me vooruitrijden."
