Bij Pameijer Mozaïk begeleid ik nu ongeveer 30 cliënten in lange en vaak complexe trajecten. Dat doe ik samen met een psycholoog en psychiater. Omdat deze trajecten niet altijd worden afgerond, is het soms lastig om succesmomenten te vinden. Dan is het fijn dat ik een geweldig team heb dat betrokken en open is en waar ik me veilig voel. We vinden veel steun bij elkaar en soms brengen we met humor weer wat lucht in ons werk zodat we het even los kunnen laten.
“Humor helpt soms om even los te kunnen laten”
Het leuke aan mijn werk is dat ik veel ruimte krijg om creatief te zijn. Creativiteit gebruik ik om de behandeling aan te passen op de behoeften van de cliënt, zodat zij meer regie hebben. Met bokstherapie bijvoorbeeld, om cliënten te helpen hun emoties te reguleren. Of met behulp van kaarten die speciaal gemaakt zijn voor de hulpverlening, om bijvoorbeeld emoties te leren herkennen en ermee om te gaan. Dit helpt hen om weer controle over gevoelens terug te krijgen. Als ik dat met mijn creativiteit kan bereiken, geeft dat me veel voldoening!
Een mooi moment waar ik nog steeds trots op ben, had ik met een vrouw die chronisch depressief was. Na een aantal gesprekken die ik met haar had, ontdekten we samen dat zij - net als ik - ook graag creatief bezig is. We hebben haar creativiteit ingezet bij de behandeling om haar te helpen meer rust te vinden. Dat werd een succes en uiteindelijk kreeg ik een prachtig zelfgemaakt cadeau van haar.
“Ieder mens is anders, dus de behandeling ook”
Naast creativiteit en out-of-the box denken, is openheid en reflectie cruciaal in mijn werk. Soms moet ik mezelf bijsturen om mijn cliënten beter te kunnen helpen. Dat zelfinzicht is nodig om effectief te blijven in deze rol.
Ik ben ontzettend blij dat ik uiteindelijk voor de SPV-rol heb gekozen. Het werk is uitdagend, maar zo waardevol. Veel mensen denken dat je vanuit de verpleging alleen in het ziekenhuis kunt werken. Niets is minder waar. Er is veel meer mogelijk!